keşfetmeye hazır mısın?

   


   Şiir   Şiir Falı   En İyiler   Kitaplar   Reklam   Yeniler   Videolar   İletişim

 

 

 

Şiirler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Şairler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Sizler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z


Onun Doğuşu ve Demirhane Bacası

Demirhane bacası ki
yağmurda ümitsiz ve müntekim
dururdu.
Ve rüzgâr ki kendini
kaldırıp kaldırıp demirhane bacasına vururdu.
Ve siyah bir yelken gibi gece rüzgârdayken,
sahip değilken ağaçlar dallarına, kuşlar kanatlarına,
ve çekerken karanlıktan yıldırımları toprak,
insanlar ve âletler bırakıp kaldırımları
derin uykulardayken
bir zemin katında bir çocuk doğdu.
Yıldızlar teker teker
deste deste yandılar.
Yıldızlar, onun çocuk gözleri gibi aydınlık
ferah veren
kerim olandılar...
Demirhane bacası
ışıyıp gülümsedi,
dedi :
« - Zemin katında doğan bil ki o dur.
Rehber ve delil ki o dur.
Fikri derin, şefkati gani, gazabı yamandır,
âletsizlerin oğlu,
âletsizlere âlet verecek olandır.
O, onların içinde, onların önünde o,
matem gecesinde, kavga yerinde, bayram gününde o.
Ve o her yanından ana kucağı gibi
saracaktır onları.
Ona ram olacak dört kadim unsur :
âteş ve toprak, rüzgâr ve yağmur.
Ve körler hikâyesinin son babını
o, tekmil ettirecektir.
Yazacaktır insanoğlu öz kitabını
bilerek
isteyerek.»

Sustu demirhane bacası.
Söküyor şafak.



Nazım Hikmet Ran  |
Puan: 6.3/82 Oy

Daha önce oy verdiniz!
Arkadaşına Gönder     Yazdır    Hata Bildir





 
 
 


 
İstatistikler
Toplam Üye   53022
En Yeni 5 Üye
53022  efecan45li
53021  simarsra
53020  ahmetkerem
53019  Karozan
53018  beatnik_girl
Şair Şiir
Sizden
Gelenler
4259 29210
Ustalar 491 8422
Toplam 4750 37632
Onay
Bekleyen Şiir
  18


Son eklenen Şiirler.

  
Şiir Falı   En İyiler   Kitaplar   Forum   Dostlar   Reklam  Yeniler  Mesaj Listeleri   İletişim